Who are the Prophet's uncles and other elders in his family?
Question
Peace be upon you, teacher. I would like to receive information about the family members of our Prophet. Respectfully.
ismail24
Register Now
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit.Morbi adipiscing gravdio, sit amet suscipit risus ultrices eu.Fusce viverra neque at purus laoreet consequa.Vivamus vulputate posuere nisl quis consequat.
Türkçe 
English
Answer ( 1 )
Ve aleykümselam verahmetüllah İsmail kardeşim. Peygamber Efendimiz (sav) ailesi-Dedeleri ile ilgili özet bilgiler verdim. İsterseniz daha detaylı bilgi verebiliriz…
Fahr-i Kâinât -sallâllâhu aleyhi ve sellem-Efendimiz’in pâk soyları şöyledir:
1. Hazret-i Muhammed -sallâllâhu aleyhi ve sellem-,
2. Abdullâh,
3. Abdülmuttalib, (Şeybetü’l-Hamd diye de çağrılırdı.)
4. Hâşim,
5. Abd-i Menâf, (Asıl ismi Muğîre’dir.)
6. Kusay, (Zeyd diye de isimlendirilir.)
7. Hakîm, (Kilâb)
8. Mürre,
9. Ka’b,
10. Lüeyy,
11. Gâlib,
12. Fihr, (Kureyş)
13. Mâlik,
14. Nadr,
15. Kinâne,
16. Huzeyme,
17. Müdrike,
18. İlyâs,
19. Mudar,
20. Nizâr,
21. Ma’ad,
22. Adnân.
Peygamber Efendimizin Çocukları:
Resûlüllah Efendimiz Hazretlerinin çocuklarının üzerinde ittifak olan sayısı altı kişidir, ikisi erkek, dördü kızdır. Bunlarda kimsenin şüphesi yoktur. Erkeklerin birisi Kasım, öbürü İbrahim’dir. Kızların biri Zeyneb, biri Rukiyye, biri Ümmü Gülsüm, biri Fatıma’dır. Kızların hepsi Islâm’a yetişmişler ve Resûlüllah Efendimiz ile birlikte hicret etmişlerdir.
Kasım, Abdullah, İbrahim, Zeyneb, Rukiyye, Ümmü Gülsüm ve Fatıma aleyhimü’s-selâm.
Peygamber Efendimizin Hatunları ve Cariyeleri:
1. Huveylid kızı Hadîce
2. Ebu Bekir kızı Âişe
3. Ömer kızı Hafsa
4. Ebu Süfyan kızı Ummü Habîbe ,
5. Ebu Ümeyye kızı Ümmü Seleme
6. Zem’a kızı Şevde.
Dördü de diğer kabilelerdendir:
7. (üahş kızı Zeyneb
8. Hâris kızı Meymûne
9. Huzeyme kızı Zeyneb. Buna Ümmü’l-Mesâkin (Fakirler Anası) derlerdi.
10. Hâris kızı Cüveyriye
11. Bir hatunu da Benî Istâll’den Safiyye’dir. Allah onların hepsinden razı olsun.
Peygamber Efendimizin Amcaları, Halalan,
Sütkardeşleri, Büyük Ana ve Atalan
“Zühâir’i Ukbâ Fi Menâkib-i Zevi’l-Kurbâ’’ adlı kitapta yazılıdır ki, Resûlüllah Efendimiz Hazretlerinin on iki amcası vardı. Hepsi Aİxlülmuttalib oğullan idi. Abdülmuttalib’in on üçüncü oğlu Abdullah idi ki, Fahr-i Alem Efendimiz Hazretlerinin babasıdır.
Diğerlerinin isimleri şunlardır:
1. Haris.
2. Ebu Tâlib. Bunun adı Abd-i Menaf idi.
3. Zübeyr. Bunun künyesi Ebu’l-Hâris idi.
4. Hatnza.
5. Ebu Leheb. Bunun ismi Abdü’l-Uzzâ idi.
6. Gaydâk.
7. Mukavvim.
8. Zırâr.
9. Abbas.
10. Kuşem.
11. Abdü’l-Kâ’be.
12. Hacil. Buna Mugiyre de derlerdi.
Bu sıradan başka daha bazı sözler de söylemişlerdir.
Peygamber Efendimizin Halaları:
Halaları ki, Abdülmuttalib’in kızlarıdır, hepsi altı kişidir. Bunlar:
1. Âtike,
2. Emîme,
3. Ümmü Hakîmü’l’Beyzâ,
4. Berre,
5. Safiyye,
6. Ervâ’dır.
Peygamber Efendimizin Baba Tarafından Nineleri:
Peygamber Efendimizin cedleri ki, babası tarafından idiler, yâni babasının ve dedelerinin
anaları şunlardır:
Babası Abdullah’ın annesi Fâtıma binti Ömer bin Aiz bin Ömer bin Mahzum’dur.
Abdülmuttalib’in annesi Selmâ binti Amr’dır. Benî Neccar cemaatinden ıdı.
Hâşim’in annesi Âtike binti Mürre bin Hilâl’dir ki, Benî Süleym kabilesinden idi.
Abdi Menâfin annesi Âtike binti Fâlih’dir. Bu da Benî Süleym kabilesinden idi.
Kusay bin Kilâb’ın annesi Fâtıma binti Sa’d’dır.
Kilâb’ın annesi Niam binti Serîr’dir.
Mürre’nin annesi Vahşiye binti Şeybân’dır.
Kâ’b’ın annesi Selmâ binti Muharri’dir.
Lüey’in annesi Vahşiye binti Müdlic’dir.
Gâlib’in annesi Selmâ binti Sa’d’dır.
Fıhr’in annesi Cedile binti Hâris’dir.
Mâlik’in annesi Hınd binti Udvân’dır.
Nadr’ın annesi Berre binti Mürre’dir.
Peygamber Efendimizin Anası Tarafından Nineleri:
Peygamber Efendimizin ana tarafından olan ceddelerı (nineleri) ise şunlardır;
Peygamber Efendimizin annesi Emîne hâtunun anası Berre binti Abdu’l-Uzzâ’dır.
Emîne’nin babası olan Vehb’in anası Âtike binti Evkas’dır. Ebu Amr der ki:
“Bunun babası Ebu Kebşe diye tanınmıştı. Kureyş tâifesi Peygamber Efendimizi onun
ismiyle y’ıd edip Ibn-ı Ebî Kebşe (Ebu Kebşe’nın oğlu) derlerdi. Ebu Kebşe demeleri
şunun içindir ki, Arap âdetlerine aykırı olarak Şi’za (gökyüzünün görünen en büyük
yıldızı, Sırius) denilen yıldıza taptı. Kendisinden önce Arap tâıfesinden hiç kimse ona ibadet etmemişti. Resûlullah Efendimiz Hazretleri de Arap tâıfesının dinlerine aykırı bir din getirdiği için kendilerine İbn-i Ebî Kebşe derlerdi.”
Berre’nın anası Ummü Habîbe’dır. Onun anası Berre bıntı Avf’dır. Onun anası
Kullâbe binti Hâris’dir. Onun anası Hind binti Yerbu’dur.
Peygamber Efendimizin Sütkardeşleri şunlardır:
Hamza ve Ebu Seleme bin Abdü’l-Esed. Bunları Ebu Leheb’in cariyesi Suveybe,Resûlullah Efendimiz Hazretleri ile beraber emzirmiştir. Sütkardeşlerinden biri de kendi amcası oğlu olan Ebu Süfyan bin Hâris’dır ki, o Hazretle beraber Halime Hâtun’dan emmişlerdir. Diğer üçü de Abdullah, Enîse ve Huzâfe’dir ki, bunlar Halîme’nin çocuklarıdır. Bu Huzâfe dedikleri kızın ismine Şeymâ da derler.
Rivayet olunur ki, Resûlüllah Efendimiz Hazretlerinin ashâbından bir tâife Hevâzin kavmine karşı gazâ edip bir miktar esîr alarak döndükleri zaman zikrolunan Şeymâ’yı da onlar arasında esîr almışlardı. Esirleri Resûlüllah Efendimiz Hazretlerine getirdikleri zaman Şeymâ:
— Ya Muhammedi Ben senin kızkardeşinim, dedi.
Resûlüllah Efendimiz Hazretleri hemen onu tanıdı. Mübarek ridasını altına döşeyip merhaba ederek kendisini yanına aldı. Mübarek gözlerinden yaş geldi ve:
— Ya Şeymâ! Eğer istersen izzet ve ikramla benim yanımda kal. Eğer dilersen seni kavminin arasına ulaştırayım, diye buyurdu.
Şeymâ kavminin yanına gitmek istedi ve Islâm’a geldi. Ondan sonra Resûlullah Efendimiz Hazretleri üç köle, bir cariye, birkaç deve ve bir miktar koyun ihsan edip onu memleketine gönderdi.
Peygamber Efendimizin Sütanneleri ise şunlardır:
Halime binti Ebî Züeyyib’dir ki, Hevâzin kabilesinin Benî Sa’d cemaatinden idi. Sut emme müddeti tamam oluncaya kadar onu emziren sütannesi budur. Huneyn gazâsında Resûlüllah Efendimiz Hazretlerine gelip buluştuklarında Fahr-ı Âlem Hazretleri mübarek ridasını altına döşeyip Halime üzerine oturmuştur. Sütannelerinden biri de Süveybe’dir ki, Ebu Leheb’ın cariyesi idi.
Resûlullah Efendimiz Hazretleri Hadîce’yi aldıktan sonra Süveybe bâzan Resûlullah Efendimize gelirdi. Fahr-ı Âlem Hazretleri ona izzet ve ikram ederdi. Ebu Leheb onu âzâd etti.
Sonradan Rcsûlüllah Efendimiz Hazretleri Medine-i Münevvere’den buna kaftan ve bazı elbiseler gönderirdi. Hayber’in fethinden sonra vefat etmiştir.
Halime ve Süveybe bazılarmm kavline göre IslAm’a gelmemiştir. Ama bâzı âlımIer, “Müslüman oldular’* diye buyurmuşlardır.
Çocukluk çağında O Hazret’in sütannesi hizmetini gören hâtûnlardan biri de Ummü Eymen’dir. Bâzılarının kavline göre Ummü Eymen, Rcsûlüllah Efendimizin âzadlısıdır. Babasından miras olarak intikal etmişti, dediler. Bâzılarına göre annesi Emîne Hâtun’dan intikal etmiştir. Rcsûlüllah Efendimiz Hazretleri bunun hakkında:
— Ümmü Eymen benim anamdan sonra anamdı” diye buyurmuştur. Bir kere Habeş ülkesine, bir kere Medine’ye hicret etmiştir. Zikrolunan Şeymâ binti Halime de o Hazret’e annesi Halîme’nin yanında hizmetler etmiştir.
Peygamber Efendimizin Muhafızları:
Tehlikeli yerlerde o Hazret’i bekleyenler şunlardır:
1. Sa’d bin Muâz (R.A.) Hazretleridir ki, ensâr’dan Evs tâifesinin seyyidi idi. Bedir gazâsında Resûlüllah Efendimiz uykuya vardığında kendilerini beklemişti. Bedir, Uhud ve Hendek gazâlarında hazır bulunmuştur. Hendek gazâsında kendisine ok isabet edip bir ay sonra o yaradan vefat etmiştir.
2. Muhammed bin Mesleme’dir. Uhud gazâsında Resûlüllah Efendimizi beklemişti.
3. Zübeyr bin Avvâm’dır ki, Hendek gazâsında Resûlüllah Hazretlerini beklemiştir.
4. Hazret-i Ebu Bekir’dir. Bedir gazâsında kılıcını çıkarıp sundurma altında durup beklerdi.
5. Mugiyre bin Şu’be’dir kı, Hudeybiye gününde kılıcını sıyınp beklemiştir.
6. Abbâd bin Bişr de Fahr-i Alem Efendimiz Hazretlerini beklemiştir. Hak Teâlâ Hazretleri tarafından: “Vallahü ya’sımüke mine’nnâsi — Allah seni insanlardan korur,” (Mâide sûresi: 5/67) âyet-ı kerîmesi indirildikten sonra Peygamber Efendimiz kendisini bekletmeyi terk eyledi.” İmam Kastalani, Mevahibi Ledünniye,C/1, sh:209-226.)